Trochę historii tytułem wstępu (2)

Wyjazd do Czechosłowacji w 1978 roku to był ostatni obóz wiążący „Astorię” z harcerstwem.  Pojawiły się „trudności obiektywne”: a to  brak miejsca w magazynie klubu na sprzęt biwakowy, a to brak bezpośredniego nadzoru nad eksploatacją posiadanego już wówczas „Gazika” (z demobilu), a to zbędne  angażowanie się instruktorów w sprawy harcerskie – zamiast klubowych. Na koniec  15.9.78 na swym posiedzeniu Zarząd  klubu wstrzymał poparcie dla dalszej działalności szczepu tłumacząc ten krok udziałem w pracach drużyn harcerzy nie będących członkami sekcji. To ostatnie o tyle prawdziwe, że pozostawali w niej uczniowie klas sportowych wycofani ze szkolenia lub rezygnujący z niego wg własnego uznania. Zabroniono też wstępu do pokoju nr 32, będącego siedzibą sekcji pływackiej, „osobom postronnym” (kto zacz ?). Wśród upoważnionych nie wymieniono druhny B. Kaji, zresztą jednocześnie członka kierownictwa tej sekcji. 2.12. dh  komendant hufca J. Pruski przeprowadził rozmowę z dyr. W. Lasotą w sprawie statusu szczepu harcerskiego w najbliższym okresie, nie uzyskując jednoznacznego stanowiska.

Wyczuwając niekorzystną „koniunkturę”, już od sierpnia 1978, będąc instruktorem harcerskim, L. Bukowski podjął starania o sformowanie drużyny ze znanych mu uczniów SP 39 (szkoły, w której wszystkie dzieci w klasie I  uczyły się pływać) . Podjęto rozmowy z dyrektorką  J. Makowską o przydzielenie harcerzom  lokalu na magazyn , gdyż w „Astorii” dla zajmowanej powierzchni akurat znalazło się inne przeznaczenie. Spośród kilku propozycji  wybrano pomieszczenia po nieczynnych natryskach i szatni przy sali gimnastycznej. Wcześniej pozyskano także lokum na harcówkę. Jej uroczyste otwarcie nastąpiło 13.10 78.  Potrzeba oczyszczenia, uporządkowania, naprawy sprzętu oraz urządzenia nowej harcówki nasunęła pomysł i hasło pierwszego konkursu brzmiało: „Pracując dla szczepu, pracujesz dla siebie”. Najaktywniejszym zaproponowano by skorzystali z zaproszenia Słowaków, o którym niżej.  Na Radzie Szczepu, 30.9. tegoż roku podjęto decyzję o jego rozwiązaniu. Na zbiórkach ustalono nazwy i symbole drużyny i zastępów. Ostatecznie po różnych zmianach struktur wewnątrz organizacji, od przyjętej ówcześnie w ZHP numeracji szczepów przyszkolnych, wzięła się nazwa 39 BSH.